அன்பின் சலனம்

பாருலகம் பாழ்பட்டு கிடக்க 

பரிகாரம் பத்தாது பரிகாரியே வேணும்னு 

படைத்தவர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க 

நான் போகிறேன் என்றார் - இந்த 

பார்த்தலத்தின்  சொந்தக்காரர் இயேசு !

வச்சிருந்த ஒத்தப்பிள்ளையையும் 

உலகத்துக்கு தத்துக்கொடுத்தாரே!

நம்மை தேடி வந்த திருக்குமாரன் 

மாட்டடை தொழுவத்திலே பிறந்தாரே!

தகப்பன் கிட்ட சீமானாய்` வளர்ந்த பிள்ளை

நம் பாவம் தீர்க்க சிலுவை மரம் சுமந்தாரே!

விழிநீர் பொழிந்த மக்களுக்கு

செந்நீர்  பொழிந்து சென்றாரே.

உடம்பெல்லாம் உழப்பட்டு ;

ஆணிகளால் கடாவப்பட்டு

கொல்கதா மலையிலே - கோரசிலுவையிலே

உள்ளம் வெந்து- மெய் நொந்து

துயருற்று துடிதுடித்து உயிர் விட்டார்.  

மரணத்தின் சங்கிலிகளால் கட்டபட்ட அவர் 

அதை முறித்து-தெறித்து மூன்றாம் நாளிலே 

மரணத்தை வெற்றிகொண்டார்.

மரித்தார்-உயிர்த்தார்-உயிர்த்த உன்னதர் பரமேறினார்.

தந்தையின் செல்லகுமாரன் தந்தையிடமே

திரும்பினார்- திரும்பவருவார். 

அவர்தம் அன்பின் வெளிப்பாடே இச்சிலுவை தியாகம்.

அவர்தம் அன்பை அனைவருக்கும் அளிப்போம்! 

வாழும் நாளெல்லாம், வாழ்வதற்கு 

வழித்தடம் காட்டிச்சென்ற வாழ்வளிக்கும் வள்ளலை 

பின்பற்றி வாழ்ந்து சிறப்போம் ;

அவர் இப்பூமிக்கு திரும்ப வரும்பொழுது 

அவருடன் சேர்ந்துக்கொள்ள ஆயத்தப்படுவோம்!!