பாசமலர்களே. . .

. . . நீங்கள் அன்பிலே வேரூன்றி, நிலைபெற்றவர்களாகி . . .

எபே. 3:17

"அவன் கிட்ட பேசலான என்ன குடியா முழுகிவிடப்போகிறது?" என்று, 

சகமனிதரோடு ஏக்கர் கணக்காக கசப்புணர்வை வைத்துக்கொண்டு

 நேர்முழங்காலில் மணிக்கணக்காக நிற்பதில் தான் பயனென்ன? 

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ் ?

இறைமகன் இயேசு கிறிஸ்து  விசுவாசத்தினாலே 

நம் இதயங்களில் வாசமாயிருந்தால், 

நாம் அன்பிலே வேர் ஊன்றி, நிலை பெற்று, நிறையப்பெற்று 

அவரது அன்பின் சகல பரிமாணங்களையும் நாம் வெளிப்படுத்துவோம். 

அத்தகு அன்பின் சலனம் ஏற்படுத்துவோம்.